Ο φωτογράφος στου Κουτρούλη το γάμο

Στον γάμο του Κουτρούλη, του Αλέξανδρου Ραγκαβή, δηλαδή περί το 1845, ακούγεται πως ο Κουτρούλης θα γίνει υπουργός. Αμέσως εμφανίζεται δημοσιογράφος που του πουλάει τις υπηρεσίες του, δηλαδή φιλικές κρίσεις, με αντάλλαγμα φυσικά. Στον τύπο δε φαίνεται να άλλαξαν πολλά από τότε. Ύστερα ήρθε η μπλογκόσφαιρα, πιο αθώα και αδιάφθορη δήθεν. Κι όμως η πιο ευγενής φιλοδοξία ενός μπλόγκερ δεν είναι άλλη από την απόκτηση χρηματοδότη. Η συνταγή είναι απλή, αρχικά προσπαθείς να δημιουργήσεις καλή φήμη σ' ένα πεδίο, ύστερα κάποιος μπορεί να σε προσέξει και να σου ζητήσει τις υπηρεσίες που προσφέρθηκαν στον Κουτρούλη.

Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να θίξω ένα τόσο πλατύ θέμα. Κυρίως με απασχολούσε κάτι άλλο πιο συγκεκριμένο, το πώς οι μπλόγκερς στην περιοχή της τεχνολογίας τα παίρνουν για να βαφτίζουν το κρέας ψάρι.

Οι εταιρίες που κατασκευάζουν έξυπνα κινητά προφανώς έχουν μπόλικα κονδύλια για "δημόσιες σχέσεις". Αν το κάνουν οι φαρμακευτικές με τους γιατρούς, γιατί όχι κι αυτές. Κι έτσι κοντεύουμε να πιστέψουμε ότι οι φωτογραφικές μηχανές των κινητών είναι το ίδιο καλές με τις κανονικές.

Δε θα αρνηθώ ότι έχουν πλεονεκτήματα. Όπως λένε, η καλύτερη φωτογραφική είναι αυτή που έχεις πάντοτε μαζί σου. Μαζί σου το κινητό το έχεις εδώ και πολλά χρόνια, αλλά οι φωτογραφίες του ήταν υποτυπώδεις. Εφέτος ήταν η πρώτη χρονιά που όντως τα κινητά βγάζουν υποφερτές φωτογραφίες, επιπέδου μιας φτηνής φωτογραφικής μηχανής. Κι επειδή η τεμπελιά είναι απαραίτητος συνοδός των διακοπών αυτή τη χρονιά έβγαλα ελάχιστες στοχευμένες φωτογραφίες με κανονική μηχανή, αποφεύγοντας να την κουβαλάω αν δεν υπήρχε καλός λόγος. Στο μυαλό μου υπήρχε ακόμη μια δικιολογία, να διαπιστώσω ποια θα είναι η ποιότητα των φωτογραφιών που θα βασίζονταν κατά κύριο λόγο στο κινητό. Θα υπήρχε άραγε η αμεσότητα που υπόσχεται η βιβλιογραφία; Θα έπιανα τη σωστή στιγμή;

Δε νομίζω να έγινε τίποτε απ' όλα αυτά. Εντάξει, έβγαλα φωτογραφίες κι από περιστάσεις που θα απουσίαζαν όλωσδιόλου απ' τη συλλογή μου, επειδή δε θα κουβαλούσα σ' αυτές καθόλου μηχανή. Πήγα σ' ένα συνέδριο, όπου κανονικά θα είχα μαζί μου καλύτερο εξοπλισμό, τουλάχιστον μια μικρή compact, και οι ομιλητές βγήκαν στο ημίφως σε κακό χάλι, μικρότεροι απ' όσο θα 'θελα λόγω της έλλειψης οπτικού ζουμ. Πήγα πεζοπορίες, κανένα πρόβλημα εκεί. Ήλιος και καθαρές εικόνες. Ευτυχώς δεν εμφανίσθηκε ένα σπάνιο πουλί σ' ένα μακρινό κλαρί. Έβγαλα επίσης λίγα στιγμιότυπα ανθρώπων από κοντά, ανύποπτων, άγνωστων ως επί το πλείστον, που δε θα τολμούσα να σκοπεύσω με το κανόνι μιας DSLR. Πολλά απ' αυτά, ειδικά όσα είχαν χαμηλότερο φωτισμό, είχαν προβλήματα ευκρίνειας.

Πού οφείλονται όλα αυτά τα προβλήματα; Η πραγματικότητα είναι σκληρή για τα κινητά όσο κι αν την ωραιοποιούν τα παπαγαλάκια της μπλογκόσφαιρας. Όσο ο φακός του κινητού είναι μεγέθους καρφίτσας τα φωτόνια δε θα στριμώχνονται από μόνα τους για να περάσουν στις ποσότητες που απαιτεί μια καθαρή φωτογραφία και οι μεγαλύτεροι αισθητήρες θα χάνουν το νόημά τους. Ας προσθέσουμε εδώ μόνο μια επιφύλαξη: Ας δούμε τι θα καταφέρουν οι ακόμη πιο ευαίσθητοι αισθητήρες και η οπτική σταθεροποίηση (στους ακίνητους στόχους). Όσο τα κινητά γίνονται λεπτότερα, δε θα χωράει ένας μηχανισμός οπτικής μεγέθυνσης. Όσο η ηλεκτρονική οθόνη δεν έχει την αμεσότητα του οπτικού σκόπευτρου η σωστή στιγμή θα χάνεται (και μπορεί εν μέρει να αναπληρωθεί μόνο με τον πολυβολισμό του στόχου και την επιλογή μετά τη λήψη). Ομοίως θα χάνεται η αυστηρά ελεγχόμενη εστίαση.

Εν ολίγοις οι κανονικές φωτογραφικές μηχανές δε φαίνεται να εξαφανίζονται τόσο γρήγορα, τουλάχιστον απ' το κομμάτι της αγοράς που έχει κάποιες απαιτήσεις ποιότητας. Κι ο σάκκος μας των διακοπών δε φαίνεται να απαλλάσσεται εύκολα απ' αυτές. Ευτυχώς οι παλιοί καλοί καιροί δεν υποχωρούν πάντα τόσο εύκολα και οι φωτογραφικές μηχανές δε θα γίνουν τόσο γρήγορα αντικείμενα νοσταλγίας του παρελθόντος.

Comments

Popular posts from this blog

Τι είδε ο Έλληνας στην Ιαπωνία

Συνηθισμένα σφάλματα

Οι Καλόγεροι του Αιγαίου κι άλλα μυστήρια