Άρρωστες ελληνικές ιστοσελίδες

Είναι Δεκέμβρης, είναι καθημερινή, έχω βρεθεί στη Θεσσαλονίκη, είναι μεσημέρι, γύρω στις δύο, και λέω να επισκεφθώ το Επταπύργιο, γνωστό και ως Γεντί-Κουλέ. Κάνω μια αναζήτηση στο κινητό μου "επταπύργιο ώρες λειτουργίας" (οι τελευταίες λέξεις συμπληρώνονται μόνες τους, σαν να ήταν ακόμη φυλακή σε λειτουργία). Βγαίνει μια ποικιλία από απαντήσεις. Από την πλειοψηφία τους μπορεί κανείς να συμπεράνει πως το μνημείο είναι το καλοκαίρι ανοιχτό ως τις εφτά και το χειμώνα ως τις πέντε. Λέω, έχω καιρό μέχρι να κλείσει. Φεύγω προς την άνω πόλη με αυτοκίνητο για να προλάβω σίγουρα (μεγάλο λάθος). Ένα βήμα μπρος και δύο πίσω. Με πολλά βάσανα ξεφεύγω και φτάνω στην είσοδο τρεις παρά δέκα. Η πόρτα είναι ανοιχτή, κανείς όμως για να κόψει εισιτήριο. Η δεύτερη πιο μέσα πόρτα μανταλωμένη. Τρείς άλλοι επισκέπτες κάνουν τη δική τους έρευνα στο χώρο, μου λένε ότι πέρασαν μέσα από τις ... τουαλέτες και βγήκαν σε μια αυλή. Εκεί κάθεται ένα ζευγάρι και λιάζεται, αλλά πρόκειται για αδιέξοδο. Είναι κάτι σαν παιχνίδι περιπέτειας σε υπολογιστή. Ξαναβγαίνω από την κεντρική πύλη μην έχοντας δει σχεδόν τίποτε άλλο εκτός από κλειδαμπαρωμένες πόρτες.

Και τότε εμφανίζεται ο φύλακας για να βάλει το μεγάλο λουκέτο. Τον ρωτάω γιατί κλείνει αφού κανονικά είναι ανοιχτά ως τις πέντε και μου απαντάει ότι κλείνουν στις τρεις. Τα ίδια γράφει και μια διακριτική ταμπέλα. Απογοήτευση, τόσος κόπος για το τίποτε.

Μερικές ώρες αργότερα προσπαθώ να καταλάβω τι λάθος έκανα στην αναζήτηση του ωραρίου. Βγαίνουν οι ίδιες ιστοσελίδες "ως 17:00" το χειμώνα, "ως 19:00" το καλοκαίρι. Βγαίνει μια σελίδα του υπουργείου πολιτισμού που λέει πως τα μνημεία της Θεσσαλονίκης έχουν ωράριο 7:30-15:30. Το Επταπύργιο όμως δεν σημειώνεται ονομαστικά στον κατάλογο μνημείων. Είναι το Επταπύργιο άραγε στην ευθύνη του υπουργείου πολιτισμού; Ναι, στεγάζει και γραφεία, αν κρίνουμε από μια άλλη ιστοσελίδα. Άραγε ποιος επισκέπτης πάει στις 7:30 το πρωί; Το βυζαντινό μουσείο της Θεσσαλονίκης πουλάει ένα εισιτήριο για πολλά μνημεία μαζί. Το ωράριό του είναι 9-16, αλλά ποιο είναι άραγε το ωράριο ενός εκάστου μνημείου, ίδιο ή διαφορετικό; Σκέφτομαι ότι την απάντηση θα έπρεπε ίσως να ψάξω μέσα από τον Οδυσσέα, την "διαδικτυακή πύλη" του υπουργείου πολιτισμού, αλλά εκεί το Επταπύργιο φαίνεται να είναι περίπου άγνωστο. Κάνω κάτι πολύ λάθος; Την απορία μου αυτήν δεν την έχω λύση ακόμη.

Άλλη ιστορία: Κυριακή αργά το βράδυ προσπαθώ να βρω τι ώρα φεύγει το επόμενο πρωί το λεωφορείο για Λιβαδειά. Γράφω αναζήτηση "δρομολογια αθηνα λιβαδεια". Το πρώτο αποτέλεσμα είναι τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ Λιβαδειάς, τι πιο λογικό; Στον πίνακα το πιο σημαντικό δρομολόγιο είναι "Αθήνα-Θήβα-Αλίαρτος". Πάει μόνο μέχρι Αλίαρτο; Ή μήπως η Λιβαδειά είναι αυτονόητη; Ύστερα ποια είναι η σωστή στήλη, αυτή που λέει "αναχώρηση" ή αυτή που λέει "επιστροφή"; Αφού από πάνω λέει "Αθήνα-Θήβα-Αλίαρτος" πρόκειται για αναχώρηση από Αθήνα ή μήπως είναι από την πανταχού απούσα Λιβαδειά όπως σε όλα τα άλλα δρομολόγια; Δε θα μπορούσε π.χ. να λέει "Αθήνα-Θήβα-Αλίαρτος-Λιβαδειά" και "Λιβαδειά-Αλίαρτος-Θήβα-Αθήνα"; Ψάχνω σε άλλες ιστοσελίδες για να επιβεβαιώσω τη μια ή την άλλη ερμηνεία με κάποιου είδους διασταύρωση. Κάποιες έχουν απ' ευθείας link στον προηγούμενο πίνακα, άρα τζίφος, και κάποιες άλλες λένε άσχετες ώρες, που προφανώς ίσχυαν παλιότερα, προ χειμώνα, προ κρίσης, ποιος ξέρει.

Τι μας διδάσκουν αυτά τα δυο (και πολλά άλλα παρόμοια) παραδείγματα; Ότι ο ελληνικός ιστοχώρος είναι ένα απέραντο τρελλοκομείο. Παλιές αφημένες στην τύχη τους σελίδες, νέες κακοφτιαγμένες σελίδες, συμβάλλουν όλες μαζί στον πονοκέφαλο όποιου θέλει να βρει μια έγκυρη χρηστική πληροφορία. Σελίδες που έγιναν για να ξοδευτούν επιδοτήσεις, καλή ώρα όπως μνημεία επισκευάστηκαν και φόρεσαν "ευρωπαϊκές" πινακίδες για τον ίδιο λόγο. Και οι σελίδες και τα μνημεία από την ώρα που ώρα που ο σκοπός της "απορρόφησης" επετεύχθη έμειναν στην τύχη τους. Τα μνημεία κλείνουν νωρίς μην τύχει και τα δει κανένας επισκέπτης, οι ιστοσελίδες αποτελούν μνημεία απολίθωσης κι επιπολαιότητας. Όμως όλα αυτά τα λεφτά, που είτε μας τα έδωσαν οι κουτόφραγκοι είτε τα βάλαμε απ' την τσέπη μας, ξοδεύτηκαν με το σκοπό να πετύχουμε κάποια ανάπτυξη, κάποια οργάνωση, κάποιο τελικό οικονομικό αποτέλεσμα. Δήθεν.

Κι εμείς τι; "Είναι οι προσπάθειές μας σαν των Τρώων ... πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά ... αλλ' όταν η μεγάλη κρίσις έλθει ... ταράττεται η ψυχή μας ... κι ολόγυρα από τα τείχη τρέχουμε ζητώντας να γλυτώσουμε με τη φυγή".

Comments

Popular posts from this blog

Τι είδε ο Έλληνας στην Ιαπωνία

Συνηθισμένα σφάλματα

Οι Καλόγεροι του Αιγαίου κι άλλα μυστήρια