Περί φροντίδας του πολίτη στη Μπανανία

Λυπάμαι που θα στραφώ ενάντια στην κοινή αντίληψη ότι τα σκάνδαλα είναι αυτά που κανοναρχούν τα κανάλια, προεκλογικά ή σε ανύποπτο χρόνο. Δε θέλω να πω πως δεν είναι κι αυτά, αλλά, πώς να το πω, λίγο με νοιάζει αν τα πήρε ο Χ ή ο Ψ αν έγινε η δουλειά. Το βασικό είναι ότι σ' αυτή τη χώρα η δουλειά τελικά δε γίνεται, με ή χωρίς μίζες.

Σήμερα σε μια από τις δύο γραμμές λεωφορείου που περίμενα λεωφορείο δεν ήρθε, τελικά έκανα το μέρος αυτό της διαδρομής με τα πόδια. Συνολικά έκανα δυο ώρες να φτάσω στον προορισμό μου, μαζί με τις άδικες αναμονές. Τόση ώρα θα έκανα και με τα πόδια όλη τη διαδρομή. Κάποιος μου είπε σε κυλικείο, όπου ήπια μια πορτοκαλάδα για να συνέλθω, ότι σ' αυτή τη γραμμή δεν έχει δρομολόγια σήμερα κι ως την Τρίτη. Δηλαδή την ώρα που έχουν πήξει τα κοντινά νησιά στις κρατήσεις, την ώρα που εταιρία κινητής διαφημίζει πως δίνει εισιτήρια για Κωνσταντινούπολη το Σαββατοκύριακο των εκλογών, οι μόνοι συνεπείς ψηφοφόροι θα είναι οι οδηγοί λεωφορείων, αυτοί δηλαδή ακριβώς που πρέπει να διευκολύνουν τους ψηφοφόρους να πάνε να ψηφίσουν; Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που τόσο στη συγκεκριμένη γραμμή, όσο και σε άλλες, τα δρομολόγια εκτελούνται με καθυστερήσεις, παραλείψεις κ.λπ. και γενικώς με πάσα προχειρότητα. Το μόνο σίγουρο μέσο σ' αυτή τη χώρα είναι ότι εξαρτάται μόνο από τη δική σου πρωτοβουλία και ικανότητα, δηλαδή ΙΧ, πόδια και ποδήλατο ή μηχανάκι αν είσαι ριψοκίνδυνος τύπος.

Φυσικά απ' το κεφάλι βρωμάει το ψάρι. Οι δημόσιες μεταφορές είναι σημαντικός δείκτης της φροντίδας ή αδιαφορίας του κράτους για τον πολίτη, είναι αυτό που θα 'πρεπε να κάνει τον πολίτη ικανό να διακρίνει ποιος πολιτικός λέει λόγια φτηνά (έπεα πτερόεντα) και ποιος κάνει δουλειά. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που κάνει την κατάσταση των δημόσιων συγκοινωνιών να είναι το μεγαλύτερο και οφθαλμοφανέστερο σκάνδαλο, που λόγω εξοικείωσης (μυθριδατισμού) έχουμε καταντήσει να μη βλέπουμε. Την ώρα που έχουν εγκριθεί κι εκτελεσθεί στις συγκοινωνίες πληθώρα από σούπερ-μοντέρνα προγράμματα εκσυγχρονισμού, μετά τα οποία κανονικά έπρεπε να είμαστε πλέον στην εποχή του Star Trek και της τηλεμεταφοράς, δεν έχουν γίνει τα εντελώς στοιχειώδη, να αναρτηθεί δηλαδή ένας πίνακας δρομολογίων (και να τηρείται). Ο πίνακας δρομολογίων υπάρχει (ανηρτημένος στη στάση και εξειδικευμένος στη συγκεκριμένη στάση) σ' όλον τον πολιτισμένο κόσμο, εκεί τουλάχιστον όπου οι συγκοινωνίες έχουν στοιχειώδη συνέπεια στην παροχή δρομολογίων.

Μια φορά έγραψα επιστολή στον οργανισμό συγκοινωνιών για το θέμα. Πήρα την εξωφρενική απάντηση ότι δεν έχουν βρει κατάλληλο σημείο ανάρτησης στις στάσεις, ώστε να αποφεύγονται οι βανδαλισμοί. Αν εννοούσε ο ποιητής ότι η μη συνεπής υλοποίηση των δρομολογίων θα προκαλούσε αντιδράσεις, έ αυτό μπορώ και να το καταλάβω.

Η τέτοια εξωφρενική έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη αυτής της χώρας και η παντελής αδιαφορία για την παροχή στοιχειωδών υπηρεσιών είναι φαινόμενο γενικότερο στη Μπανανία. Τα πεζοδρόμια είναι ανύπαρκτα ή κατειλημμένα από ποικίλα εμπόδια, οδοκαθαριστές έχουν να περάσουν απ' τη γειτονιά μας ποιος ξέρει πόσον καιρό και πάει λέγοντας. Τα λεφτά μας πάνε στις φιέστες της Γιουροβίζιον, στα πλακάκια των πεζοδρομήσεων, στα γήπεδα με ή χωρίς malls, αλλά μας πνίγει το σκουπίδι και η βροχή όταν στάξει παραπάνω.

Το εκπληκτικό με τις συγκοινωνίες είναι ότι σ΄ αυτές το κράτος δε δείχνει μόνο την αδιαφορία του για τον εργαζόμενο, το συνταξιούχο, το μετανάστη, δηλαδή για όλους αυτούς που θεωρεί προφανώς τελευταίους τροχούς της αμάξης (και απλά κουκιά στις εκλογές όσους είναι ψηφοφόροι), αλλά και για την άρχουσα τάξη. Όχι βέβαια γιατί ο εργοδότης με τη "Μερσεντέ" περιμένει το λεωφορείο, αλλά γιατί η επιχείρησή του υποφέρει όταν δεν υπάρχουν δημόσιες μεταφορές να μετακινήσουν τους υπαλλήλους και τους εργάτες του. Αυτός είναι βασικά ο λόγος που στας Ευρώπας υπάρχουν λογικές δημόσιες μεταφορές. Με δυο λόγια η αδιαφορία των υπευθύνων εδώ έχει φτάσει σε τέτοια απερίγραπτα όρια, που γράφουν στα ... παλαιότατα όχι μόνο τον εργάτη, αλλά και τον καπιταλιστή.

Μόνη μας παρηγοριά οι καλές μπανάνες.

Comments

Popular posts from this blog

Οι Καλόγεροι του Αιγαίου κι άλλα μυστήρια

Συνηθισμένα σφάλματα

Η Ρόδος το χειμώνα