Η Οδύσσεια - μια συλλογή από προσωπικές αναγνώσεις
Το πρώτο "σοβαρό" βιβλίο που διάβασα έγραφε στο χρωματιστό χοντρό εξώφυλλό του "Ιλιάδα και Οδύσσεια". Λέγοντας "σοβαρό" εννοώ ότι δεν ήταν το τυπικό παιδικό βιβλίο με τα μεγάλα γράμματα και τις ζωγραφιές. Ήταν ένα κανονικό βιβλίο, με γράμματα λίγο μεγαλύτερα απ' αυτά για μεγάλους, με λίγα σκίτσα σχεδιασμένα με μαύρη μελάνη που έδειχναν σκηνές των δύο επών και προφανώς με κείμενο διαμορφωμένο για παιδιά. Μου το χάρισαν οι γονείς μου για να μένω απασχολημένος στη διάρκεια ενός ταξιδιού το καλοκαίρι μετά τη δευτέρα δημοτικού. Το διάβασα σχεδόν χωρίς σταματημό, θα μου πήρε δυο τρεις μέρες συνολικά. Όταν άρχισε η τρίτη δημοτικού στα διαλείμματα τα αγόρια ήμασταν χωρισμένα σε δυο αντίπαλες ομάδες, Έλληνες και Τρώες. Οι πιο πολλοί - και πιο δυνατοί - ήταν Τρώες. Οι Έλληνες είχαμε βαρεθεί να τρώμε ξύλο. Μετά από μερικές μέρες όμως τους ξεφούρνισα το μυστικό: Τον τρωικό πόλεμο τον είχαν κερδίσει οι Έλληνες. Απ' την επόμενη μέρα όλοι ήταν Έλληνες και γλυτώσ...