Blog in Fog (II)

Παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στη χώρα μας μετά από τη γνωστή δημοσίευση που φέρει την δακτυλοδεικνύουσα Αφροδίτη. Καθόλου δεν έμεινα έκπληκτος, μπορώ όμως να θλίβομαι για μια ακόμη φορά. Διότι οι Γερμανοί είναι αυτοί που είναι, καλοί ή κακοί, μπορεί να μας χρωστάνε ή να τους χρωστάμε, μπορεί να είναι φίλοι μας ή μπορεί να είναι εχθροί μας. Ωστόσο το κατάντημά μας είναι σε αδρές γραμμές πολύ πιο εξαρτημένο από μας παρά από οποιονδήποτε άλλο ξένο, που φυσικά είναι έτοιμος να εκμεταλλευτεί τις αδυναμίες κάθε αδύναμου, ακριβώς όπως κάνουμε κι εμείς. Κι όσα μας καταμαρτυρούν γενικότερα οι "φράγκοι" φοβάμαι πώς με όλες τις εθνικιστικές κορώνες που εκτοξεύουν τόσο οι κοντινοί μας θύτες (δηλαδή αυτοί που ξέρουν "πού πήγαν τα λεφτά"), όσο και τα θύματα (οι υπόλοιποι), είναι δυστυχώς στη συντριπτική τους πλειοψηφία πολύ κοντινά στην πραγματικότητα. Κι αν θέλαμε να κάνουμε κάτι που πραγματικά θα βελτιώσει τη ζωή μας, αυτό θα 'ταν να δούμε πώς μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι,...

Θα κάνω ορισμένα σχόλια για τις δημόσιες συγκοινωνίες με δύο ιδιότητες, αυτή του πολίτη, που όμως έχει εμπειρία των συγκοινωνιών διαφόρων χωρών, και αυτή του ερευνητή, του οποίου η έρευνα έχει εν μέρει μια εμπλοκή με έξυπνες μεταφορές. Οι δημόσιες συγκοινωνίες μπορεί να οφείλουν την καταγωγή τους στο γεγονός ότι αποτελούν εργαλείο ανάπτυξης, στη συνέχεια όμως εξελίχθηκαν σε κοινωνικό αγαθό. Πόλεις που θεωρούνται κορυφαίες ως προς την ποιότητα ζωής, όπως η Ζυρίχη, η Βιέννη, η Γενεύη, το Μόναχο και η Φρανκφούρτη, έχουν άριστες συγκοινωνίες. Ίσως δεν είναι σύμπτωση ότι έξι από τις δέκα πρώτες πόλεις στην κατάταξη του 2009 είναι γερμανόφωνες, επειδή η γερμανική οργάνωση είναι το άκρο αντίθετο της "ελληνικής οργάνωσης". Οργάνωση δεν σημαίνει απαραίτητα υψηλή τεχνολογία. Το λέω αυτό γιατί πολλοί στο παρελθόν υπουργοί και άλλοι υπεύθυνοι για τις συγκοινωνίες εξήγγειλαν μέτρα αναβάθμισης των συγκοινωνιών βασισμένα στην πληροφορική και γενικότερα στις νέες τεχνολογίες. Η αντίληψη αυτ...

Σε μια απ' τις πρώτες διαφημίσεις γνωστού και δημοφιλούς smartphone o χρήστης του έγραφε "pizza" στην εφαρμογή των χαρτών κι αμέσως έπεφταν βελόνες πάνω στον τοπικό χάρτη και καρφώνονταν στις θέσεις όπου βρίσκονταν πιτσαρίες. Όποιος δοκίμασε να κάνει το ίδιο ευρισκόμενος στην Αθήνα έχει δει ότι οι απαντήσεις ήταν επιεικώς ατυχείς. Ακόμη και σήμερα, δηλαδή πολύ καιρό μετά την εισαγωγή της συσκευής στην Ελλάδα, μια δοκιμή βγάζει ελάχιστες πιτσαρίες, αλλά τουλάχιστο δε βγάζει πια ... ξενοδοχεία και κινηματογράφους. Μπορείτε να κάνετε την ίδια δοκιμή γράφοντας "pizza, London" ή ακόμη και μια συγκεκριμένη αλυσίδα από πιτσαρίες, για να καταλάβετε τη διαφορά. Για να καταλάβετε ακόμη καλύτερα αυτή τη διαφορά μπορείτε να διαλέξετε δυο τοποθεσίες στο Λονδίνο και να ζητήσετε δρομολόγηση με συγκοινωνίες από τη μια στην άλλη. Η απάντηση θα είναι περίπου η εξής: Χάρτης με οδηγίες για το πώς θα φτάσετε στην πλησιέστερη κατάλληλη στάση, ύστερα οδηγίες σχετικές με την ακριβή ώρα...

Πήγα Λονδίνο. Στο Λονδίνο δεν υπάρχει ελεύθερο WiFi, στη φυλάνε παντού να στα πάρουν άγρια. Είπα να μην ενδώσω στους τοπικούς αρπάχτες και να χρησιμοποιήσω το κινητό μου για να δω ένα δυο κείμενα που έφτασαν στο email. Αλλά όταν συνδέσεις το PC σου είναι γνωστό ότι δεν ελέγχεις ακριβώς τον όγκο που κατεβάζει. Κατέβασα εν πάση περιπτώσει 17 ΜΒ, καλώς ή κακώς, και πόσο με χρέωσε η ελληνική εταιρία κινητής; Περί τα 80 Ευρώ για περιαγωγή δεδομένων. Οι τέτοιου είδους εξωφρενικές χρεώσεις ακυρώνουν κάθε έννοια χρήσης του έξυπνου κινητού (και του κινητού Internet) στο εξωτερικό, και μάλιστα στις ενωμένες πολιτείες της Ευρώπης, αλλά που οι εταιρίες κινητής δεν τις θεωρούν τέτοιες γιατί θα χάσουν τις χρεώσεις περιαγωγής. Την ακυρώνουν όμως και γενικότερα, γιατί ουσιαστική ανάγκη για τις εν λόγω υπηρεσίες έχουμε κυρίως όταν είμαστε μακριά απ' τη βάση μας, σε περιοχές μακρινές και περιβάλλοντα άγνωστα. Όταν είμαι στο "χωριό" μου αφενός το ξέρω τόσο καλά που το 'χω βαρεθεί και δε...

Έλειψα μια βδομάδα στο εξωτερικό, αλλά είχα την πρόνοια να γράψω την εκπομπή των "Φακέλλων" της Δευτέρας 17/1. Αναρωτιέμαι πόσοι την είδαν και πόσοι ένιωσαν τον βαθύ διασυρμό της χώρας που αντανακλούσε. Μια σειρά από πρώτους τη τάξει πολιτικούς και επιστήμονες που είχαν διοριστεί σε κορυφαίες θέσεις ευθύνης ρωτήθηκαν για τα περίφημα πλέον Greek statistics. Μαζί ρωτήθηκαν και οι "κουτόφραγκοι". Οι απαντήσεις των πρώτων ήταν απαντήσεις κακών μαθητών, που πιάστηκαν να αντιγράφουν, να κλέβουν τις λύσεις του συμμαθητή, να κάνουν σαλάτα τα αποτελέσματα κι όταν πιάνονται στα πράσα ν' απαντούν με χίλιες φτηνές δικιολογίες. Ίσως γιατί κάνουν απλώς ότι έμαθαν να κάνουν στα νιάτα τους στο ταλαίπωρο ελληνικό πανεπιστήμιο. Εξ άλλου με ή χωρίς βιογραφικά το 'χουμε μάθει το παραμύθι: Κάθε κυβέρνηση διορίζει στις λεγόμενες πολιτικές θέσεις κατά (στατιστικά αποδεδειγμένο) κανόνα βολικές μετριότητες. Το 'χω ξαναπεί, όλοι οι πολιτικοί μας (και οι κοντινοί τους υπηρέτες) απ...

Πολλή φιλολογία για το αν η κυβέρνηση πιεζόμενη από τις Βρυξέλλες θα καταφέρει να οδηγήσει την οικονομία σε ανάκαμψη ή στα τάρταρα και τέλος πάντων αν οι νεοέλληνες έχουν τη στοιχειώδη ικανότητα να διατηρήσουν ένα κράτος στον πλανήτη, ή αν η επανάσταση του '21 έγινε τζάμπα και βερεσέ. Τις προοπτικές αυτού του λαού τις βλέπεις κάθε μέρα μπροστά σου, αν είναι ή αν δεν είναι ικανός, αν έχει θέση στον πλανήτη ή αν πρέπει να πάει απ' ευθείας στην Γ' Εθνική. Κυριακή πρωί βγαίνω να πάρω εφημερίδα, όχι για την εφημερίδα, που γράφει τα συνήθη φλυναφήματα, τρία στο τάλληρο, αλλά για το DVD. Από μια πάροδο πίσω μου βγαίνει μαύρο τζιπ (φτηνό, όχι κανένα χλιδάτο αγροτικό) και μπαίνει στο μονόδρομο ανάποδα. Διασχίζει έτσι ένα τετράγωνο, ύστερα μπαίνει σε μια τριγωνική πλατεία και φτάνει σε φανάρι που είναι κόκκινο. Περνάει χωρίς καν να σταματήσει. Κάνω την υπόθεση πως πάει για εφημερίδα, άρα μάλλον θα συναντηθούμε για να απολαύσω τη φάτσα του ή της. Με το που περνάω τη γωνία του φαναριού...

Μπορεί τα παρακάτω να είναι ασήμαντες ιδιοτροπίες, να προέρχονται από έναν αρτηριοσκληρωτικό τύπου frame straightener. Έτσι λέγεται αμερικανιστί ο νευρωτικός που ισιώνει τα κάδρα όπου μπαίνει και γενικώς ενοχλείται από την αταξία. Όλων αυτών ομολογημένων μπορώ τώρα με την ησυχία μου να πω πόσο ενοχλούμαι όταν βλέπω τη λέξη εξ να γράφεται όλο και πιο συχνά με απόστροφο, σα να 'ταν μια πιο μεγάλη λέξη που κόπηκε. Τέτοια μεγαλεία το εξ , δηλαδή το εκ όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από φωνήεν, δεν τα 'χε ποτέ. Αναρωτιέμαι πότε θ' αρχίσει να παθαίνει τα ίδια και το εκ . Το βλέπω καθημερινά. Στους υπότιτλους των ταινιών. Σε διαφημιστικές αφίσες. Σε εφημερίδες όχι μόνο τετάρτης κατηγορίας, αλλά ακόμη και στις πιο πολιτισμένες, σα να 'χουν απολυθεί όλοι οι φιλόλογοι. Προ ημερών μπήκα στο μετρό κι όλο το βαγόνι ήταν διακοσμημένο με δεκάδες διαφημίσεων που όλες έφεραν αναιδώς και επιδεικτικώς την απαγορευμένη λέξη. Μου 'ρθε ν' αλλάξω βαγόνι μήπως και στο επόμενο ήταν άλλες...